Oud-NEC'er Edgar Barreto over Paraguay, het WK en leven in Malden

In dit artikel:

Edgar Barreto, voormalig Paraguayaanse international en twee keer speler van NEC, woont met zijn gezin in Malden en heeft thuis een klein voetbalmuseum met zo’n 500 tenue’s uit zijn loopbaan. In een met shirts gevulde kamer hangt onder meer een stoel waarin een van zijn eigen rugnummers (acht) is verwerkt en staan tenues die hij geruild of zelf heeft gedragen — van Neymar tot een gescheurde mouw van Giorgio Chiellini en een roze Pirlo-shirt. Daarnaast bewaart hij zijn zilveren medaille van de Olympische Spelen 2004, de enige medaille ooit voor Paraguay.

Barreto (nu 41) speelde zestig interlands, maar stopte op 29-jarige leeftijd met het nationale elftal om zijn clubcarrière niet voortijdig te schaden. Het vele reizen tussen Europa en Zuid‑Amerika met lange vluchten en jetlags speelde een belangrijke rol in die beslissing. Hij heeft bovendien een lange periode in Italië gespeeld en bezit ook de Italiaanse nationaliteit, maar voelt zich duidelijk Paraguayaan: daar groeide hij op tot zijn negentiende.

Voetbal heeft in Paraguay grote maatschappelijke betekenis; het brengt trots en samenhorigheid, zeker nu het land zich na zestien jaar weer op het WK presenteert. Tegelijkertijd is Barreto kritisch over de groei van het WK: meer deelnemers halen volgens hem iets van het unieke karakter weg en commercie speelt te veel een rol. Favorieten voor het toernooi ziet hij in Spanje, Argentinië, Portugal en Frankrijk; Noorwegen kan volgens hem verrassend zijn en Paraguay heeft met ervaring een degelijke basis voor een goed toernooi.

Een doorslaggevende reden dat Barreto met zijn gezin in Nederland blijft wonen is veiligheid. Als bekend voetballer zou hij in Paraguay continu beveiliging nodig hebben en ook zijn zoons zouden risico lopen bij het alleen naar buiten gaan, zegt hij. Waar hij een ruimer risico op criminaliteit inschat in Paraguay — hij noemt een voorbeeldpercentage van ongeveer 10 procent tegenover 0,2 procent in Nederland — wegen de kansen en het leven hier voor zijn kinderen zwaarder. Zijn oudste zoon speelt inmiddels bij FC Emmen onder 21.

Over NEC is Barreto positief: hij volgt de club op de voet en is onder de indruk van het seizoen en de manier waarop de trainer het team liet spelen. Europees voetbal zien hij als een grote, haalbare uitdaging, al is een stap naar de Champions League volgens hem een enorme stap. Zijn familie in Paraguay leeft nog altijd daar; de laatste bezoek aan hen was in 2012.